PVC, zwany również polichlorkiem winylu, to polimer powstający w wyniku polimeryzacji monomeru chlorku winylu (VCM) w nadtlenku, związku azowym i innych inicjatorach lub pod wpływem światła i ciepła, zgodnie z mechanizmem polimeryzacji rodnikowej. Homopolimery i kopolimery chlorku winylu są zbiorczo nazywane żywicami chlorku winylu.
PVC to biały proszek o strukturze amorficznej, z niewielkim stopniem rozgałęzienia, o temperaturze zeszklenia 77–90°C, który zaczyna się rozkładać w temperaturze około 170°C [1]. Charakteryzuje się słabą odpornością na światło i ciepło. Ulega rozkładowi z wytworzeniem chlorowodoru, a dalszy rozkład autokatalityczny powoduje odbarwienie i szybki spadek właściwości fizycznych i mechanicznych. W zastosowaniach praktycznych konieczne jest dodanie stabilizatorów w celu poprawy odporności na ciepło i światło.
PVC jest jednym z najpowszechniej stosowanych tworzyw sztucznych ogólnego przeznaczenia na świecie. Jest szeroko stosowany w materiałach budowlanych, produktach przemysłowych, artykułach codziennego użytku, skórze podłogowej, płytkach podłogowych, skórze syntetycznej, rurach, przewodach i kablach, foliach opakowaniowych, butelkach, materiałach spieniających, materiałach uszczelniających, włóknach i innych aspektach.
Czas publikacji: 24-03-2023