Tek bileşenli ve iki bileşenli silikon kauçuk arasındaki fark

Günümüzde silikon günlük yaşamda giderek daha yaygın olarak kullanılmaktadır ve piyasada birçok silikon çeşidi bulunmaktadır. Silikon esas olarak tek bileşenli silikon ve iki bileşenli silikon olarak ikiye ayrılır. Uygulama alanlarında büyük farklılıklar vardır.

Tek bileşenli silikon ile iki bileşenli silikon arasındaki performans ve uygulama farklılıkları:

Tek bileşenli silikon:

Tek bileşenli yapıştırıcılar genellikle daha güçlü yapışma yeteneği, çatlama direnci, uzama, mekanik dayanım ve yaşlanma direncine sahiptir; bu nedenle pratik uygulamalarda, esas olarak parçalarda, gövdelerde, bileşenlerde ve çeşitli endüstriyel yapıştırma, doldurma, şok emme ve sızdırmazlık uygulamalarında canlı malzemelerle birlikte kullanılırlar.

İki bileşenli silikon:

İki bileşenli silikon genellikle daha iyi akışkanlığa sahiptir, ancak yapıştırma yeteneği ve mekanik dayanımı tek bileşenli silikona göre biraz daha zayıftır. Bu nedenle, pratik uygulamalarda esas olarak su geçirmezlik, dolgu ve ekipmanların boşluklarının kapatılması için kullanılır.

Tek bileşenli silikon ile iki bileşenli silikon arasındaki performans ve uygulama farklılıkları:

Tek bileşenli silikon:

Tek bileşenli silikon, kullanım sırasında karıştırmaya gerek kalmadan doğrudan ekstrüde edilebilir; ancak tek bileşenli silikon, moleküllerin birleşip katılaşması için yalnızca havadaki neme bağlıdır ve katılaşmayı hızlandırmak için ısıtılamaz. Bu nedenle, kürlenme süresi biraz daha uzundur. Tek bileşenli dolgu silikonu ise, silikonun kalınlığı için belirli gereksinimler vardır ve genellikle 6 mm içinde kontrol edilmesi gerekir. Dolgu kalınlığı 6 mm'yi aşarsa, kürlenme hızı çok yavaş olur. Kürlenme hızını artırmak için katmanlı dolgu düşünülebilir.

İki bileşenli silikon:

Kullanım sırasında belirtilen orana göre karıştırılması gereken A ve B olmak üzere iki bileşen bulunmaktadır. Piyasada A ve B'nin daha yaygın karıştırma oranları 1:1 ve 10:1'dir. Karıştırma oranından bağımsız olarak, iki bileşenli yapıştırıcının performansını etkilemez, ancak homojen karıştırma açısından 1:1 oranı daha uygundur. İki bileşenli yapıştırıcının kürleşmesi havadaki nemden bağımsızdır. Dolgu kalınlığı 6 mm'yi aştığında, tek bileşenli yapıştırıcıya göre daha hızlı bir toparlanma hızına sahiptir ve ısıtma ile hızlandırılabilir.